Co jest istotne w przygotowaniu się do wyjazdu do pracy za pośrednictwem agencji zatrudnienia?
Po pierwsze agencja musi (jest to jej obowiązek) zawrzeć umowę z osobą kierowaną do pracy zagranicą. Umowa taka musi zawierać następujące informacje:

• zagranicznego pracodawcę,
• okres zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej,
• rodzaj oraz warunki pracy i wynagradzania, a także przysługujące osobie kierowanej do pracy świadczenia socjalne,
• warunki ubezpieczenia społecznego oraz od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób tropikalnych,
• obowiązki i uprawnienia osoby kierowanej do pracy oraz agencji pośrednictwa pracy,
• zakres odpowiedzialności cywilnej stron w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania umowy zawartej między agencją pośrednictwa pracy a obywatelem polskim, w tym stronę pokrywającą koszty dojazdu i powrotu osoby skierowanej do pracy w przypadku niewywiązania się pracodawcy zagranicznego z warunków umowy oraz tryb dochodzenia związanych z tym roszczeń,
• kwoty należne agencji pośrednictwa pracy z tytułu faktycznie poniesionych kosztów, związanych ze skierowaniem do pracy za granicą poniesione na: dojazd i powrót osoby skierowanej, wydawanie wizy, badania lekarskie i tłumaczenie dokumentów,
• informację o trybie i warunkach dopuszczania cudzoziemców do rynku pracy w państwie wykonywania pracy,
• inne zobowiązania stron.

Umowa taka powinna być zawarta w formie pisemnej. Zwykle taka umowa jest bardzo długa, ale warto zapoznać się z jej całością, gdyż jeśli nie zawiera ona wymienionych powyżej elementów jest niezgodna z prawem.
Przeczytanie umowy opłaca się również ze względu na fakt, że przed wyjazdem zagranicę należy wykupić przejazd lub ukończyć kurs nauki języka obcego w agencji pośrednictwa po cenach zdecydowanie wyższe niż rynkowe. Jest to oczywiście niekorzystne dla pracownika, z tego względu warto przyglądać się ofertom agencji.

Zgodnie z polskim prawem agencje zatrudnienia mogą pobierać opłaty za „faktycznie poniesione koszty związane ze skierowaniem do pracy za granicą, tj. koszty poniesione na dojazd i powrót osoby skierowanej do pracy, wydanie wizy, badania lekarskie i tłumaczenie dokumentów”. Opłaty te można pobierać jeśli kwoty te zostaną wymienione w podpisywanej przez pracownika umowie. Dodatkowo dozwolone jest pobieranie opłat z tytułu prowadzonej działalności w zakresie pośrednictwa pracy od pracodawców. Należy pamiętać, że od osoby skierowanej do pracy za granicę nie można pobierać przedpłat, kaucji lub opłat z tytułu wyszukiwania i wskazania pracodawcy zagranicznego oraz innych niezwiązanych z skierowaniem pracownika do pracy za granicą.

Standardy NVQ odzwierciedlają umiejętności, kompetencje oraz wiedzę niezbędną do efektywnego wykonywania pracy zawodowej. Ponadto uściślają, co osoba na danym stanowisku powinna wiedzieć oraz co powinna być w stanie wykonać. Określają one specyfikę zawodu, zasady właściwej praktyki zawodowej oraz zakres wiedzy koniecznej do odpowiedniego wykonywania pracy. Kwalifikacje zawodowe są uzyskiwane na drodze szkoleń i ćwiczeń pod nadzorem asesora czyli egzaminatora.

Jak więc wygląda cały proces, przez który musimy przejść chcąc udowodnić, że jesteśmy właściwą osobą na właściwym miejscu?

Kwestią podstawową jest określenie jakie umiejętności już posiadamy, a nad którymi powinniśmy jeszcze popracować, ustalenie poziomu, który mamy osiągnąć, i w końcu dobranie działań, które nam te umiejętności pozwolą osiągnąć. Po takim rekonesansie możemy przystąpić do nauki. Najczęstszą formą są szkolenia, ale możemy również ustalić z pracodawcą zadania, których wykonania pozwoli rozwinąć nasze umiejętności lub też nabyć nowe. Dzięki jasnookreślonym standardom, kandydaci mogą porównywać swe umiejętności, z tymi, które są od nich wymagane, dzięki czemu, wiedzą co już potrafią, a nad czym jeszcze należy popracować.

Obszary NVQ

NVQ podzielone jest na wiele obszarów, w ramach których możemy poszerzać swe umiejętności. Są to między innymi:

• biznes i administracja

• sprzedaż, marketing i dystrybucja
• zdrowie i opieka społeczna
• żywność, katering
• przemysł budowlany i nieruchomości
• produkcja, inżynieria

Poziomy NVQ

Ponadto  NVQ są podzielone na 5 poziomów, które różnią się wymaganymi umiejętnościami oraz swego rodzaju ważnością stanowiska, które zajmujemy.

• NVQ 1 – podstawowa wiedza w zakresie różnego rodzaju rutynowych i przewidywalnych czynności zawodowych.

• NVQ 2 – wiedza w znaczącym zakresie różnego rodzaju czynności zawodowych, wykonywanych w różnym kontekście, z których niektóre mogą być nietypowe i wymagające pewnego zakresu samodzielności i odpowiedzialności. Współpraca z innymi członkami zespołu.

• NVQ 3 – kompetencja w szerokim zakresie wiedzy zawodowej i prac wykonywanych w różnych okolicznościach, z których większość jest złożona i nietypowa. Wyraźny poziom samodzielności i odpowiedzialności, z zachowaniem nadzoru i wskazówek ze strony innych osób w miarę potrzeb.

• NVQ 4 – szeroka wiedza i umiejętności zawodowe, obejmująca złożone kwestie techniczne, istotna samodzielność i odpowiedzialność; również z odpowiedzialnością za pracę innych osób i wykorzystanie zasobów.

• NVQ 5 – dogłębna wiedza zawodowa, pozwalająca na pracę w każdych, również tych niemożliwych do przewidzenia okolicznościach. Bardzo wysoki poziom samodzielności i odpowiedzialności i znacząca odpowiedzialność za pracę innych osób i wykorzystanie zasobów. Umiejętności analityczne, diagnostyczne, projektowe. Planowanie, wykonanie i ocena jakości pracy.

Warto dodać, że zdobywanie umiejętności z poziomu 1 i 2 zajmuje średnio rok, natomiast już z poziomu 3, około 2 lat.

Udało się! Gratulacje! Dostałeś zaproszenie na rozmowę kwalifikacyjną na wymarzone stanowisko. Jak teraz odpowiednio się przygotować do takiej rozmowy? Zaproszenie na interview to tak naprawdę połowa sukcesu.
Rozmowa kwalifikacyjna to bardzo ważny moment. To decydujący element całej rekrutacji. Podczas interview pracodawca chce przekonać się czy rzeczywiście nadajesz się na dane stanowisko. Spotkanie oko w oko, to nie tylko okazja do sprawdzenia informacji zawartych w CV i liście motywacyjnym, ale także okazja do zapoznania się z oczekiwaniami kandydata.

Do rozmowy kwalifikacyjnej należy odpowiednio się przygotować. Większość rozmów odbywa się według określonego schematu. Poświęć trochę czasu na przegląd standardowych pytań w języku angielskim i przygotuj sobie odpowiedzi. Podstawowe części rozmowy to pytania o: edukację, dotychczasowe doświadczenie, plany zawodowe oraz wyobrażenie kandydata o poszukiwanej pracy. Poza tym mogą również dojść inne elementy, które są już zależne od specyfiki stanowiska, branży firmy czy po prostu osoby przeprowadzającej rozmowę.
Przed rozmową koniecznie zapoznaj się z działalnością firmy! Zorientuj się jak firma prosperuje na rynku, czym dokładnie się zajmuje, jakie świadczy usługi. Najlepiej do tego celu skorzystać z Internetu.
Poćwicz wypowiedzi w język angielskim. Pamiętaj o języku oficjalnym. Zrezygnuj ze zdrobnień, skrótów, sloganów. Należy przewidzieć o co może zapytać pracodawca.
Bądź gotów odpowiedzieć dlaczego to właśnie Ciebie warto zatrudnić na dane stanowisko, dlaczego chcesz tej pracy, jakie są Twoje słabe i mocne strony, co możesz o sobie więcej powiedzieć.
Pierwsze wrażenie jest najważniejsze i może mieć wpływ na dalszy  przebieg rozmowy.
Niezmiernie ważny element rozmowy kwalifikacyjnej to moment, kiedy to Ty możesz zadać jakieś pytanie pracodawcy. Pytania powinny dotyczyć specyfiki pracy, bardziej pogłębionych zagadnień związanych z działalnością firmy. Nie chodzi tu tylko o zdobycie konkretnych informacji, ale o pokazanie pracodawcy, że naprawdę zależy Ci na tym stanowisku!
Doświadczenie zawodowe jest zdecydowanie najważniejszym tematem każdej rozmowy kwalifikacyjnej. Generalnie chodzi o to, że pracodawca chce się jak najwięcej dowiedzieć co poprzednio robiłeś, czym się zajmowałeś, za co byłeś odpowiedzialny. Należy być pewnym siebie i swobodnie rozmawiać o swoich osiągnięciach z przeszłości, jednak nie można koloryzować! Najważniejsze to wykazać swoje umiejętności i kwalifikacje, które są wymagane do stanowiska o jakie się ubiegamy.

Podsumowując:
-  bądź punktualny,
-  pierwsze wrażenie jest najważniejsze,
-  pamiętaj o dobrych manierach i dobrym zaprezentowaniu się,
-  pamiętaj o poprawnym angielskim, przygotuj sobie wcześniej przykładowe odpowiedzi,
-  przed rozmową zapoznaj się z działalnością firmy,
-  przygotuj sobie pytania jakie chcesz zadać pracodawcy,
-  język ciała,
-  pamiętaj o odpowiednim stroju – eleganckim i schludnym,
-  podziękuj rozmówcy za poświęcony czas,
-  uśmiech na twarzy i pozytywne nastawienie!

Good luck!

List motywacyjny, czyli cover letter – to drugi dokument, który jest Twoją wizytówką w oczach pracodawcy.
 List motywacyjny dołączany jest do CV. Jego zadaniem jest przedstawienie Twojej kandydatury na konkretne stanowisko. W liście motywacyjnym przedstawiasz powody, dla których ubiegasz się o dane stanowisko, zachęcasz pracodawcę do zapoznania się z Twoim życiorysem i przedstawiasz dlaczego to właśnie Ty najbardziej nadajesz się na dane pozycję. To pierwsze spojrzenie pracodawcy na twoją osobę. Należy jednak pamiętać, iż list motywacyjny to nie rozwinięcie CV. To Twoje osobiste ogłoszenie i reklama Twojej osoby!

List motywacyjny należy pisać językiem oficjalnym, używając stosownych zwrotów grzecznościowych. Należy pamiętać, aby właściwie go zaadresować. Jeśli w ogłoszeniu firmy oferującej pracę podana jest osoba, z którą należy się skontaktować, to do niej należy zaadresować list, poprzedzając Dear Mr./Ms.
List powinien być przejrzysty i napisany starannie. List napisz oczywiście na komputerze. Dobrze rozmieść wszystkie elementy listu na całej stronie A4, pamiętając o zachowaniu odpowiednich proporcji, odstępów, marginesów i akapitów.
To co różni list motywacyjny napisany w Anglii od tego napisanego w Polsce, to rozmieszczenie danych kontaktowych. Niby mała rzecz, a należy o niej pamiętać, aby nie popełnić gafy. Data i dane firmy umieszczane są po lewej stronie, a Twoje dane osobowe nieco wyżej po prawej stronie. W angielskich standardach obowiązuje również system blokowy, co oznacza, że każdy nowy akapit należy zaczynać od nowej linijki bez wcięcia. Długość listu motywacyjnego powinna zamykać się w 4 do 6 paragrafach, a całość nie powinna być dłuższa niż strona A4.
Podobnie jak sprawa ma się z CV, nie powinieneś wysyłać tego samego egzemplarza listu motywacyjnego do wszystkich firm. Należy specjalnie dostosować treść do stanowiska na jakie się ubiegasz.
We wstępie listu prezentujemy naszą osobę. Precyzujemy o jakie stanowisko się staramy. Skuteczne listy motywacyjne wyjaśniają przyczyny zainteresowania konkretną firmą i identyfikacji najbardziej odpowiednich umiejętności i doświadczenia. Powinien on wyrażać wysoki poziom zainteresowania i wiedzy na temat danej pozycji. Napisz o swoich wcześniejszych doświadczeniach zawodowych. I podkreśl jaki pożytek będzie miał pracodawca zatrudniając właśnie Ciebie.
List motywacyjny pokazuje Twoje zdolności komunikacyjne i znajomość języka. Pamiętaj, aby nie używać powtórzeń, unikaj szablonowych sformułowań. Unikaj błędów ortograficznych i stylistycznych.
Na koniec warto zachęcić pracodawcę do kontaktu z nami, pisząc, iż z chęcią pojawimy się na rozmowie kwalifikacyjnej i jeszcze szerzej zaprezentujemy swoje kompetencje. Pod koniec listu podpisz się własnoręcznie

Podsumowując:
-  nie powielaj informacji zawartych w CV,
-  list nie powinien być dłuższy niż strona A4,
-  język oficjalny, unikaj skrótów lub sloganów
-  dobrze rozmieść wszystkie elementy listu,
-  nie pisz, że szukasz pracy na wszystko jedno jakie stanowisko,
-  nie popełniaj błędów ortograficznych i stylistycznych,
-  własnoręczny podpis.

Starając się o pracę w Anglii, podstawą jest dobrze napisane CV. Postaraj się, bo od sposobu w jaki go napiszesz zależy czy dostaniesz pracę. Dobrze, aby twoje CV nie było sztampowe, takie samo jak innych. Staraj się być oryginalny i daj się wyróżnić z tłumu nadesłanych zgłoszeń.
Head hunterzy przekonują, iż wysyłając CV znalezione w sieci, można znaleźć pracę, jednak zajmie nam to znacznie dużo więcej czasu. „W zależności od branży, po wysł

Ważne jest, aby wygląd twojego CV był przejrzysty, schludny i czytelny. Tak, aby dobrze się go czytało. Ważne: pisz równoważnikami zdań. Pisz zwięźle i na temat. W żadnym wypadku nie używaj zdań złożonych!
To co różni polskie CV od angielskiego, to brak tytułowego napisu Curriculum Vitae. Ubiegając się o pracę w Anglii po żadnym pozorem nie umieszczamy tytułu na dokumencie. Zamiast tego można napisać jedno, krótkie zdanie, które będzie mówiło o tym, czego dotyczy dokument np.: Aplikacja na stanowisko menagera.
Ponadto nie powinniśmy umieszczać statusu cywilnego. Nie jest to wymagane.
Kolejna ważna informacja odnosi się na temat edukacji. Opisując szkoły nie wdawajmy się w niepotrzebne szczegóły, nie wypisuj do jakiej podstawówki uczęszczałeś, czy do jakiego gimnazjum chodziłeś, bo pracodawce to nie interesuje. Anglików interesuje raczej co osiągnąłeśm jakie kwalifikacje dała ci szkoła, jaki masz dyplom itp.
Następny ważny punkt twojego CV, to doświadczenie zawodowe. Kryterium wyboru naszego doświadczenia zawodowego powinny być wymogi stawiane przez pracodawcęna konkretne stanowisko i wymogi związane z nim. Nie możesz mieć jednego, uniwersalnego CV, które będziesz wysyłać do wszystkich firm.

Dane kontaktowe: imię, nazwisko, adres, telefon, adres e-mail,
Edukacja i kwalifikacje: ukończone szkoły, podanie kierunku ukończonych studiów,
Doświadczenie zawodowe/szkolenia: miejsca gdzie wcześniej pracowałeś, za co byłeś odpowiedzialny,
Znajomość języków obcych – szczególnie angielskiego! Najlepiej potwierdzona odpowiednim certyfikatem językowym,
Umiejętności: w tej rubryce możesz napisać o znajomości obsługi komputera, certyfikatach, kursach,
Zainteresowania: napisz czym się interesujesz, jak lubisz spędzać czas wolny. Napisz to co Ty najbardziej lubisz robić, nie kieruj się trendami, nie pisz tego co wszyscy, typu: muzyka, sport, kino. Bardzo pożądana jest tu oryginalność.
Podsumowując:
-  nie pisz tytułu,
-  zastosuj standardową czcionkę (np. Times New Roman 12),
-  pogrub czcionkę w najważniejszych punktach,
-  zaadaptuj CV do konkretnego stanowiska na jakie aplikujesz,
-  używaj równoważników zdań,
-  życiorys nie powinien przekraczać 2 stron,
-  pisz zawsze prawdę!
-  indywidualizm i oryginalność!

Najważniejszym prawem pracownika w Anglii jest prawo do minimalnego wynagrodzenia.
Tak zwane National Minimum Wage gwarantuje każdej osobie pracującej na terenie Wielkiej Brytanii minimalna stawkę za godzinę. Prawo takie posiada większość dorosłych pracowników, którzy: pracują legalnie w Wielkiej Brytanii, nie są na własny rachunek, którzy posiadają pisemną lub ustną umowę o pracę.
Jakie są obecne stawki krajowej płacy minimalnej?
Obecnie w Wielkiej Brytanii istnieją trzy poziomy minimalnej płacy, a stawki od 1 października 2009 wynoszą:
5,80 £ za godzinę dla pracowników powyżej 22 roku życia,
4,83 £ za godzinę dla pracowników w wieku 18-21 lat,
3,57£ za godzinę dla wszystkich pracowników poniżej 18 lat, którzy już nie są w wieku obowiązku szkolnego.

Pracownik ma prawo wiedzieć za jaką stawkę godzinową pracuje i kiedy będzie otrzymywał pensję. Ma też prawo do otrzymanie szczegółowego oświadczenia wynagrodzenia od pracodawcy, albo gdy pieniądze są wypłacane, albo tuż przed wypłatą.
Kiedy i jak powinna być wypłacana pensja?
Po podpisaniu odpowiednich formularzy pracodawca powinien wskazać dzień lub datę kiedy będzie wypłacał ci pieniądze, np. każdy ostatni piątek miesiąca lub ostatni dzień roboczy każdego miesiąca. Ponadto powinien określić sposób w jaki będzie wypłata dokonywana, np. czekiem, gotówką czy też bezpośrednio na konto bankowe. Wszystko to powinno być zawarte w umowie o pracę.

Angielskie prawo pracy zabrania wykonywania pracy dłużej niż 48 godzin tygodniowo. Praca w dłuższym wymiarze godzin może być wykonywana jedynie za pozwoleniem pracownika. Każda zatrudniona osoba ma prawo do jednego dnia wolnego w tygodniu oraz do przerwy, jeżeli praca wynosi ponad 6 godzin dziennie.

Prawo do urlopu
Każdy pracownik w Anglii ma prawo do 4 tygodniowego urlopu płatnego wypoczynkowego rocznie, przy czym pracownikowi przysługuje prawo do nieprzerwanego urlopu trwającego co najmniej 7 dni. W momencie podjęcia świadczenia pracy zyskujemy prawo do płatnego urlopu. Natomiast po okresie 3 miesięcy pracy uzyskujemy prawo do tygodnia płatnego urlopu wypoczynkowego. Warto wiedzieć, iż staż pracy nie ma żadnego wpływu na długość urlopu. Tutaj brytyjskie prawo pracy różni się od polskiego.

NIN to skrót od angielskiej nazwy National Insurance Number.
Jeśli z jakiegoś powodu nie posiadasz jeszcze numeru NIN, a pracujesz w Wielkiej Brytanii dłużej niż miesiąc, to niezwłocznie zacznij się o niego starać.
Pamiętaj, że w twoim interesie leży jak najszybsze wyrobienie sobie numeru NIN.
Jest to odpowiednik polskiego NIP-u (czyli tzw. Numeru Identyfikacji Podatkowej).

Czym jest NIN?
NIN to numer ubezpieczenia społecznego, który zostaje nadany tylko i wyłącznie tobie. Liczby  numeru zapewniają, że składki na ubezpieczenie społeczne i podatek zapłacisz prawidłowo. Działa również jako numer referencyjny podczas komunikacji z Departamentem Pracy i Emerytur (DWP) i Her Majety’s Revenue and Customs (HMRC).
Paamiętaj, aby przechowywać swój numer NIN bezpiecznie i nie ujawniać osobom, które nie sa do tego uprawnione.
Kiedy należy ubiegać się o numer ubezpieczenia społecznego?
Musisz złożyć podanie o numer ubezpieczenia społecznego, jeżeli:
musisz ubiegać się o świadczenia i/lub ulgi podatkowe,
masz prawo do pracy w Wielkiej Brytanii,
masz prawo ubiegać się o kredyt studencki i wymagany jest nr ubezpieczenia.

Do czego jest ci potrzebny NIN?
NIN służy do rejestracji podatnika w brytyjskim systemie ubezpieczeń. społecznych i w systemie podatkowym. Bez tego numeru nie masz możliwości prawidłowego zaliczenia odprowadzanych składek na konto przyszłej emerytury, ani korzystania z przysługujących ci przywilejów. Twój pracodawca na pewno będzie wymagał od ciebie posiadania tego numeru, będzie on także konieczny przy wszelkich formalnościach urzędowych. Dlatego, aby nie narobić sobie kłopotów, lepiej jak najszybciej wyrobić
 Zostaje nadany jednorazowo i jest ważny dożywotnio.
Co należy zrobić, aby wyrobić sobie National Insurance number?
Aby wyrobić NIN należy udać się do Department Work And Pensions, czyli Departamentu Pracy i Emerytur, który podlega brytyjskiemu rządowi.
Należy wcześniej zadzwonić i umówić się na interview- rozmowę, podczas której będziesz musiał podać swoje dane osobowe oraz powód, dla którego potrzebujesz numeru ubezpieczenia. Jeśli nie mówisz zbyt dobrze po angielsku, możesz poprosić o pomoc tłumacza, który współpracuje z urzędem (translator). Przychodząc na spotkanie, należy przynieść ze sobą oryginalne dokumenty potwierdzające tożsamość, zatrudnienie oraz zamieszkanie w Wielkiej Brytanii. Dokumentem potwierdzającym adres może być umowa najmu, jakikolwiek rachunek za mieszkanie bądź list od właściciela mieszkania lub pracodawcy.

Jak należy złożyć podanie?
Wypełniając formularz WRS należy wpisać imię, nazwisko, adres, datę urodzenia, obywatelstwo i dane o zatrudnieniu. Aby uzyskać taki formularz należy udać się do JobCentre.
Lub tez na stronie Home Office znaleźć można wszelkie dokumenty i formularze potrzebne do zatrudnienia się w Wielkiej Brytanii. Wypełniony formularz można złożyć osobiści lub wysłać pocztą na adres:
Adres siedziby Home Office :
Home Office Direct Communications Unit
2 Marsham Street
London SW1P 4DF

Do podania należy dołączyć jeszcze:
pisemne poświadczenie przez pracodawcę o dacie rozpoczęcia pracy,
dwa zdjęcia paszportowe,
paszport lub dowód osobisty,
opłatę w wysokości 90 funtów (opłatę można dokonać czekiem, przelewem, kartą kredytową lub debetową).

Następnie należy poczekać na akceptacje formularza. Gdy się to stanie, Home Office wyśle nam kartę rejestracji, zaświadczenie o rejestracji oraz paszpoprt/dowód. Dokumenty te są potrzebne do legalnego zatrudnienia w Wielkiej Brytanii.

Polacy decydujący się na wyjazd do pracy na Wyspy Brytyjskie, nie wiedzą co ich czeka. Jedyne co jest pewne to fakt, że spotkają tam innych Rodaków. Dla wielu stanowi to poczucie bezpieczeństwa, gdyż wierzą, że mimo obcego kraju, będą mogli liczyć na pomoc Rodaków. Ta pomoc może być bardzo przydatna, w obcym miejscu, gdzie stawiamy swoje pierwsze kroki. Liczymy na pomoc w znalezieniu, mieszkania, pracy, wierzymy, że inni pomogą nam poruszać się po nowym miejscu, zapoznają nas z nowym otoczeniem itp.

Ta ufność i naiwność znika, gdy spotyka nas przykrość ze strony drugiego człowieka, jeszcze większy ból odczuwamy, gdy tą osobą jest Polak, osoba na którą w pewnym stopniu liczyliśmy ze względu na wspólne pochodzenie. Wykorzystywani Polacy przestrzegają aby nie ufac nikomu. Aby nie opowiadać o swoim życiu za granicą, o tym gdzie się pracuje, ile zarabia itp. Trzeba uważać na to, z kim się rozmowia, bo tak naprawdę nie wiemy jaki jest cel pytań i dociekań drugiej osoby. Takie postępowanie przyczynia się do utrwalenia starych i tworzenia nowych negatywnych stereotypów na temat Polaków. A to nie pomaga w kształtowaniu i rozwijaniu współpracy z Anglikami.

Dlaczego tak się dzieje, że Polacy zamiast sobie wzajemnie pomagać, utrudniają sobie życie? Powszechnie wydawać by się mogło, że każdy dba tylko własny interes. Po trupach do celu.. Chcemy osiągnąć jak największe korzyści, nie patrząc na drugiego człowieka. To jak traktujemy drugiego człowieka, to kwestia sumienia i żadne czynniki zewnętrzne nie zmienią naszego myślenia. Może jednak czasem warto zastanowić się jak my sami poczulibyśmy się w sytuacji, gdy nie możemy liczyć na pomoc ze strony innych Polaków. I czy warto tworzyć negatywny wizerunek Polaków, który w przyszłości zaowocować może jedynie trudnościami w znalezieniu pracy za granicą

Praca sezonowa

Pracownicy sezonowi najczęściej są zatrudniani w branży rolniczej (podczas największego nasilenia prac polowych), w budownictwie, gdzie sezon trwa od maja do listopada, w zależności od warunków atmosferycznych. Dużą popularnością cieszy się także zatrudnienie w firmach produkcyjnych. Tutaj sezon zależy od branży w jakiej specjalizują się konkretne firmy. Przykładem mogą być firmy zajmujące się produkcją ozdób choinkowych, które szczyt swojej działalności przeżywają jesienią i wczesną zimą. Innym przykładem, są producenci piwa, czy lodów, gdzie sezon zaczyna się z początkiem lata i trwa do końca wakacji. Tak więc osoby chcące podjąć pracę sezonową za granicą nie powinny mieć problemów ze znalezieniem dogodnego dla siebie terminu.

Jednak z największa ilością ofert mamy do czynienia w okresie letnim, wakacyjnym. Wtedy pracę można znaleźć w takich krajach jak:

• Francja: przy zbiorze szparagów, truskawek, malin, borówek, pomidorów, oliwek, winogron,

• Niemcy: przy zbiorze szparagów, truskawek, malin, borówek, pomidorów, grochu cebuli, kukurydzy,

• Holandia: przy zbiorze truskawek, malin, borówek, pomidorów, grochu, cebuli, kukurydzy,

• Anglia: przy zbiorze truskawek, malin, borówek,

• Szwecja: przy zbiorze borówek,

• Dania: przy zbiorze grochu, kukurydzy i cebuli.

Oferty pracy sezonowej znaleźć możemy dużo wcześniej przed zbiorami. Nawet w czasie zimy należy zacząć szukać ogłoszeń, aby znaleźć coś odpowiedniego dla siebie. Najczęściej rekrutacja polega na tym, kto pierwszy się zgłosi ten otrzyma pracę.  Najlepiej szukać ofert w agencjach pracy lub portalach zajmujących się pośrednictwem pracy. Jest to najbezpieczniejsza metoda szukania, która eliminuje ryzyko oszustwa.

Im wcześniej zaczniemy szukać pracy tym lepiej, gdyż pozwoli to na znalezienie odpowiadającej nam pracy również pod względami finansowymi. Praca tego typu w większości jest na akord, więc to ile zarobimy, zalezy od ilości wykonanej pracy. W Niemczech czy Francji za skrzynkę zbiorów otrzymuje się średnio 3-5 eur, czyli 13-19 pln. Natomiast w Anglii do 2 funtów za skrzynkę, czyli ok. 6-12 pln. Od tego należy odliczyć koszty zakwaterowania, jeśli nie pokrywa ich pracodawca oraz wyżywienie. Zakwaterowanie to średnio koszt ok.140 funtów lub 135 eur miesięcznie.  Wysokość wynagrodzenia zalezy od branzy w jakiej pracujemy, i przede wszystkim od firmy, która nas zastrudnia. Bardzo często firmy pośredniczące w znalezieniu pracy otrzymują od pracodawców wysokie wynagrodzenie, a swoim pracownikom płacą duże mniejsze sumy. Dlatego przed wyjazdem na prace sezonowe należy dobrze się zastanowić i poszukąc odpowiednich ofert, tak, aby nie zostac oszukanym i aby praca, która wykonujemy nie była ponad nasze siły psychiczne i fizyczne.