Otrzymanie zagranicznego dyplomu, daje  znakomite perspektywy na przyszłość. Ponadto uczelnie w Anglii są jednymi z najbardziej prestiżowych uczelni na świecie. Gdzie tkwią różnice między polskimi a angielskimi szkołami wyższymi?

Główna różnica objawia się w liczbie godzin spędzanych na uczelni. W Anglii zajęcia odbywają się w wymiarze do 20 godzin tygodniowo. Studia (w przeciwieństwie do polskich uczelni) kładą nacisk na praktykę, daje to możliwość zdobycia nie tylko teoretycznej wiedzy, ale przede wszystkim praktycznej. Mimo tak niewielu zajęć oczekuje się od studenta poświęcenia dodatkowego czasu na studiowanie w domu.  Praca semestralna oceniana jest głównie na podstawie egzaminów i wykonanych projektów.
Kolejną korzyścią jest możliwość połączenia nauki z pracą, co w Anglii jest normą. Nie dość, że Angielscy studenci po ukończeniu studiów otrzymają prestiżowy dyplom, to jeszcze mają doświadczenie zawodowe!
Aby zostać magistrem w Anglii trzeba zapisać się na roczny albo dwuletni kurs podyplomowy MASTERS organizowany jedynie na uniwersytetach.
Kwalifikacje rekrutanta
Polska MATURA jest akceptowana przez większość uniwersytetów angielskich, ale nieraz część kursów wymaga zdania specjalnego egzaminu z określonych przedmiotów.  Oprócz tego możemy spodziewać się rozmowy kwalifikacyjnej, albo jakichś dodatkowych egzaminów. Czasem uniwersytety organizują tzw. ROK ZEROWY dla studentów, którym brakuje odpowiednich kwalifikacji.
Aplikacja dokumentów
UCAS (Univerisities and Colleges Admissions Service) to bezstronne centrum wniosków w UK. Niezależnie od  wieku rekrutanta, a także tego gdzie i co chciałby studiować UCAS jest organizacją, do której wysyła się podanie. Formularze są dostępne na stronie internetowej www.ucas.ac.uk. Po wypełnieniu i przesłaniu wniosku ( w określonych terminach) odbywa się rekrutacja i proces naboru studentów.
Koszty
Ze względu na to, że Polska jest członkiem Unii Europejskiej, Polacy są traktowani jako Home Students.  czesne za rok akademicki wyniesie ok 3000 GBP.
Dodatkowo trzeba liczyć się z pozostałymi kosztami tj. zakwaterowania i utrzymania. Większość uniwersytetów posiada internaty. Niestety ich ceny nie są jednak atrakcyjne i dodatkowo w większości z nich nie ma możliwości pozostania tam na czas wakacji. Koszty utrzymania na rok  w Anglii to wydatek około 6000 GBP.

Ranking uczelni Angielskich (2010 rok):

1. University of Cambridge – Cambridge
2. University of Oxford – Oxford
3. University College London – London
4. University of Manchester – Manchester
5. The University of Edinburgh – Edinburgh

Jak wiemy…  życie nie polega tylko na pracy i wszystkim tym co się z nią wiąże. Pobyt w Anglii może być dla nas nie tylko nowym doświadczeniem zawodowym; podszkoleniem języka ale także poznaniem nieco innej kultury, klimatu. Będąc w Anglii wypadało by w czasie wolnym zamienić się w… TURYSTĘ. Podstawą i standardem będzie zwiedzenie stolicy Anglii: czyli Londynu. Jednakże nie to miasto chcemy polecić.

Tym razem naszym celem będzie Liverpool- miasto, położone na zachodnim wybrzeżu północnej Anglii, liczące około 500 tysięcy mieszkańców. Jest to ośrodek portowy, przemysłowy, naukowy i kulturowy. Liverpool to drugie miasto co do wielkości w Wielkiej Brytanii (po Londynie). Liverpool ma dogodną sieć komunikacyjną- łatwo jest się tam dostać- tym bardziej, że ułatwia to port lotniczy (John Lennon Airport).

Mówiąc o mieście Liverpool należało by dodać, że jest ono bardzo znane przede wszystkim jako miejsce powstania i rozwoju legendarnego zespołu The Beatles.Fani przyjeżdżają do Liverpoolu z całego świata, by odwiedzić te kultowe miejsca związane z zespołem.np. Cavern Club, gdzie zespół miał swój debiut albo muzeum – The Beatles Story. Miejscem prawdziwego kultu stały się także domy, w których mieszkali: Paul McCartney oraz John Lennon.

Liverpool jest również siedzibą dwóch bardzo znanych klubów piłkarskich Liverpool F.C. („The Reds”) i Everton F.C. („The Toffees”). „Anfield” to stadion jednej z najważniejszych angielskich drużyn piłkarskich, Liverpoolu. Stadion ten pomieścić może aż 45 tys. kibiców, choć rekordową frekwencję zanotowano na prawie 62 tys.

Port morski „Albert Dock”-najbardziej charakterystyczne miejsce w całym Liverpoolu. To stary, zabytkowy port, a w jego wnętrzu znajduje się Muzeum Morskie, Muzeum Niewolnictwa i galeria Tate Liverpool. Co roku Albert Dock odwiedza ponad 4 miliony turystów!

Liverpool uważany jest za perłę brytyjskiej architektury. Do tych pereł zaliczyć można:

• majestatyczne budynki Trzech Gracji – Cunard, Port of Liverpool,
• Royal Liver- pierwszy wieżowiec w Angli, najbardziej znany budynek w mieście,
• największa w Europie anglikańska świątynia – bazylika Liverpool Cathedral,
• nowoczesna katedra Metropolitan Cathedral (szczyci się największymi na świecie witrażami).

Jak wiadomo w Polsce od 1. stycznia 2011 roku wzrósł podatek m.in na odzież. Nie dość, że ceny markowych ubrań w galeriach handlowych; butikach przerastają możliwości przeciętnego klienta to na dodatek ta podwyżka Vat-u.

Świetną tego alternatywą dla osób wyjeżdzających do Angli, czy też osób już tam pracującyh i mieszkających stał się Primark -sieć sklepów odzieżowych. Sieć ta jest bardzo dobrze znana Anglikom, Irlandczykom oraz Hiszpanom, bo właśnie w ich krajach powstają nowe sklepy – jak grzyby po deszczu. Primark – sieć ta zyskała uznanie swoich klientów dzięki modnym, dobrym jakościowo i przede wszystkim bardzo tanim produktom. W sklepach tej firmy można kupić odzież, obuwie, akcesoria i różne dodatki.

W sklepach Primarku zawsze  można spotkać bardzo dużo obcokrajowców a przede wszystkim Polaków. Tanie ubrania można kupić również w supermarketach ASDA i Tesco. We wszystkich wymienionych sklepach można dostać bardzo dobre gatunkowo ubrania firm George,  Mark&Specner czy Atmosphere.
Ceny we wszystkich wymienionych sieciach są porównywalne. Lecz chyba najbardziej wyszukane ubrania posiada firma Mark&Specner, która z pewnością znajdzie uznanie w Twoich oczach  a przede wszystkim w Twoim portfelu.
Sieć sklepów Primark ma produkty zdecydowanie tańsze niż porównywalne produkty polskie.  Ich cena jest…. o bagatela! : kilka razy niższa! Nikogo nie dziwi więc fakt, że produkty Primark cieszą się ogromną popularnością wśród Polaków. Wystarczy więc w wyszukiwarce allegro.pl (portalu produktów wystawionych na sprzedaż) wpisać  „Primark” bądź np. „Atmosphere” i naszym oczom ukażą się tysiące tanich, modnych i przede wszystkim nie byle jakich produktów.
Jeśli chodzi o odzież sportową to na szczególną uwagę zasługuje Sports Worlds i JDD Sports. W sieciach tych można tam kupić renomowane marki takiej jak: Reebok, Adidas, Nike nawet do 70% taniej niż w Polsce. Warto też zwrócić uwagę na sieć sklepów TK Max, gdzie znaleźć można szeroki zakres ubrań prawie wszystkich dostępnych marek; sportowych, codziennych  oraz wyjściowych.

Przykładowe ceny ubrań:

Spodnie jeans PRIMARK: 4 funty
Koszulka T-shirt  PRIMARK: 2 funty
Koszulka bez ramion PRIMARK: 1 funt
Spodnie dresowe bawełniane  PRIMARK: 3 funty
Skarpety męskie 5 par PRIMARK: ok 2 funtów
Kurtka jesienna PRIMARK: od 5 funtów
Buty Reebok od 19,99 funta

Skąd wziął się ruch lewostronny?

Podaje się, że zasada ta pochodzi z czasów Średniowiecza, kiedy to przemierzające  Imperium Rzymskie rycerze poruszali się po lewej stronie ulicy, ze względu na swe bezpieczeństwo.
Zarówno konni podróżni, jak i piesi, posługujący się w walce bronią trzymaną  w prawej ręce (a stanowili oni zdecydowaną większość), mogli szybciej uniknąć niespodziewanego ataku ze strony zbliżającej się z naprzeciwka osoby, znajdując się po lewej stronie drogi.
Ponadto broń wieszano po lewej stronie pasa, dlatego też łatwiej było dosiadać konia z lewej strony. A przecież lepiej wsiadać na konia od strony pobocza, a nie ze środka drogi.

Napoleon ujednolicił system ruchu na drogach – przynajmniej tych kontynentalnych europejskich. Niektórzy uważają, ze Rewolucja Francuska spowodowała, że ruch prawostronny został obowiązującym we Francji, gdyż niższe klasy zawsze używały ruchu prawostronnego, a arystokracja robiła wszystko aby się nie wybijać z tłumu. Jednak to dopiero armia Napoleona i jego rozporządzenia spowodowały, że ruch prawostronny został wymuszony  na wszystkich ziemiach przez niego podbitych.
Jak wiadomo, Wielka Brytania oparła się Napoleonowi, dlatego też władze brytyjskie pozostały przy dotychczasowym sposobie poruszania się i nie zmieniły strony ruchu na prawą. W 1756 roku w Wielkiej Brytanii wydano pierwszy akt prawny, który normował stronę poruszania się. Akt ten dotyczył Mostu Londyńskiego. W 1773 pojawiła się zaś uchwała zasadach korzystania z dróg. W niej również zawarto myśl o ruchu lewostronnym.
Tak ruch lewostronny przetrwał do dziś, wprowadzając zamęt w głowach przyjezdnych, nie przywykłych do poruszania się po lewej stronie ulicy.

 Uniwersytet Cambridge (University of Cambridge ESOL Examinations) jest twórcą dobrze znanych prawie we wszystkich zakątkach świata, egzaminach. Po zdaniu jednego z egzaminów osoby uczące się języka angielskiego, a także nauczyciele, otrzymują się certyfikat. Rokrocznie ponad 3 miliony osób z blisko 130 krajów zdaje egzaminy Cambridge ESOL. W Polsce również cieszą się wielkim powodzeniem – są najpopularniejszymi egzaminami językowymi w naszym kraju.

Najnowsze dane podają, ze 96 procent z 200 czołowych uniwersytetów na świecie, rozpoznaje lub używa w celach rekrutacji, egzaminów ESOL.

Po co egzamin?

Egzamin Cambridge może pomóc dostać się na wymarzony kierunek studiów w UK, poprawi Twoje szanse na brytyjskim rynku pracy, pomoże w codziennej komunikacji, a także sprawdzi Twoje postępy w nauce języka. Ćwiczenia mają przygotować osobę zdającą egzamin do funkcjonowania w otoczeniu anglojęzycznym. Dlatego podczas kursów przygotowujących do egzaminu uczy się słownictwa potrzebnego na co dzień: u lekarza, w pracy, w sklepie, na poczcie, w banku itd. Itp. Uczestnicy tego typu kursów doskonalą się w praktycznym użyciu języka – w mowie, piśmie, czytaniu i rozumieniu ze słuchu.

Rodzaje egzaminów

• KET – Key English Test – testuje praktyczną znajomość języka angielskiego na poziomie podstawowym i sprawdza wszystkie 4 umiejętności językowe – czytanie, pisanie, rozumienie ze słuchu i mówienie. Oceniana jest także znajomość gramatyki i słownictwa, sprawdzana przy pomocy materiałów zaczerpniętych z sytuacji życia codziennego.
• PET – Preliminary English Test – adekwatny do KET, z tym wyjątkiem, że testuje znajomość angielskiego na poziomie średniozaawansowanym, a nie podstaowoym
• FCE – First Certificate in English – Egzamin FCE sprawdza znajomość języka angielskiego na poziomie B2 według Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego. Jeżeli Twoja znajomość języka angielskiego pozwala Ci efektywnie posługiwać się nim w wielu codziennych sytuacjach, w tym w pracy lub w nauce, to egzamin FCE jest dla Ciebie
• CAE – Certificate in Advanced English – Egzamin CAE sprawdza znajomość języka angielskiego na poziomie C1 według Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego. Jeżeli Twoja znajomość języka angielskiego pozwala Ci swobodnie posługiwać się nim w większości sytuacji, w kontekście zawodowym i towarzyskim, a także na studiach wyższych, to egzamin CAE jest dla Ciebie.
• CPE – Certificate of Proficiency in English – Egzamin CPE sprawdza znajomość języka angielskiego na poziomie C2 według Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego. Jeżeli Twoja znajomość języka angielskiego pozwala Ci swobodnie posługiwać się nim w większości sytuacji i zarazem jest porównywalna do poziomu znajomości języka angielskiego u wykształconej osoby, dla które język angielski jest językiem ojczystym, to egzamin CPE jest adresowany do Ciebie.

Warto dodać, że osoby, które chcą starać się o obywatelstwo brytyjskie, muszą mieć zdany egzamin ESOL entry 3.  Egzamin ten jest potwierdzeniem dla rządu Wielkiej Brytanii, że dana osoba potrafi się swobodnie porozumiewać po angielsku, a więc, przy spełnieniu innych wymaganych warunków, może zostać uznana za obywatela Zjednoczonego Królestwa.

1.

- kobieta musi być przynajmniej w 25 tygodniu ciąży
- ciąża powinna być pod kontrolą położnej lub lekarza
- nie podlegać kontroli imigracyjnej
- Wielka Brytania jest twoim stałym miejscem pobytu lub jeśli posiadasz prawa stałego pobytu w Wielkiej Brytanii

Jak się ubiegać?
Jeśli już jesteś w 25. tygodniu ciąży, poproś o formularz swojego lekarza lub położną. (Jeśli takowego nie posiadają poproś o niego dzwoniąc pod numer Health in Pregnancy Grant Helpline: 0845 366 7885. ). Osoba prowadząca twoją ciążę musi wypełnić swoją część formularza, a ty resztę. Wypełniony formularz należy złożyć w HMRC (HM Revenue & Customs ) lub wysłać na adres:

HM Revenue & Customs Health in Pregnancy Grant
Comben House, Farriers Way
Liverpool, L75 1AX

Formularz powinien zostać złożony do 31 dni od daty podpisania go przez lekarza lub polożną.

Przysługujące ci pieniądze HMRC przeleje bezpośrednio na twoje konto bankowe lub wpłaci w towarzystwie budowlanym.2.Statutory Maternity Pay
Możesz ubiegać się o ustawowy zasiłek macierzyński jeśli:

• przez 26 tygodni ciąży (do 15 tygodnia przed urodzeniem – tzw. qualifying week) pracowałaś u tego samego pracodawcy–> warunek ciągłości zatrudnienia
• zarabiałaś nie mniej niż 97 funtów tygodniowo (przed opodatkowaniem) –>warunek zarobków

Jeśli kwalifikujesz się do zasiłku, pracodawca wręczy Ci odpowiedni formularz do wypełnienia, a później będzie zobowiązany do cotygodniowej wypłaty odpowiedniej kwoty. Musisz także przedstawić zaświadczenie na którym zapisana będzie przewidywana data porodu.
Ile możesz dostać?
Jeśli spełniasz warunki, aby pobierać zasiłek, otrzymasz:

• przez pierwsze 6 tygodni pobierania zasiłku: 90% średnich zarobków tygodniowych brutto
• przez kolejne 33 tygodnie kwotę 125funtów tygodniowo lub kwotę 90% średnich zarobków tygodniowych brutto (zostanie Ci przyznana ta kwota, która jest niższa)

3. Darmowe mleko, preparaty dla niemowląt, witaminy, świeże owoce w ramach programu Health Start
Możesz się o nie ubiegać jeśli jesteś w ciąży i/lub masz dziecko, które nie skończyło jeszcze 4 lat oraz jeśli twoja rodzina pobiera któreś z niżej wymienionych świadczeń:
- Income- related Employment and Supprot Allowance
- Income-based Jobseeker’s Allowance
- Income Supprot
- Child Tax Credit

Jeśli nie ukończyłaś jeszcze 18 roku życia, a jesteś w ciąży, również możesz się ubiegać o tę formę pomocy.
Jak to działa?

Możesz otrzymywać bony (jeden to równowartość ok. 3 funtów), a które możesz nabyć mleko, warzywa, owoce czy preparaty dla swojego malucha. Dla dzieci do 1 roku życia 2 bony tygodniowo, natomiast dla dzieci od 1 do 4 lat oraz dla kobiet ciężarnych – 1 bon. Z kolei darmowe preparaty witaminowe otrzymasz w klinikach i przychodniach NHS.
Aby otrzymać bony trzeba wypełnić wniosek, podpisany przez swego lekarza lub pielęgniarkę czy położną. Wniosek można złożyć droga internetową poprzez stronę programu Health Start.

Skąd wiadomo, że nie płacimy?

W Anglii  wprowadzono system komputerowy, w którym zapisane jest, który dom nie posiada licencji. Do takich domów przesyłane jest pismo z prośbą o zapłatę abonamentu (jeśli mamy telewizor), albo o napisanie oświadczenia, że telewizora nie posiadamy. W przypadku braku reakcji z naszej strony, możemy spodziewać się wizyty kontrolerów.
Ponadto warto wiedzieć, że przy okazji kupna telewizora, jesteśmy proszeni o wypełnienie formularza, w którym podajemy swoje dane. Dzięki tym informacjom, wiadomo, że nabyliśmy telewizor, a więc w związku z tym, powinniśmy płacić abonament.

Koszty abonamentu

Abonament telewizyjny wynosi 145.50 funtów rocznie i aktualnie wysokość tej opłaty została zamrożona na sześć lat, co oznacza, że w ciągu najbliższych sześciu lat, opłata ta nie wzrośnie. Abonament możemy płacić co miesiąc (ok. 12 funtów), co kwartał lub raz w roku (całą sumę). Pieniądze z opłat uiszczane przez odbiorców, są przeznaczane na funkcjonowanie brytyjskiej telewizji publicznej – BBC.

Zniżki

Do ulg uprawnieni są:

• studenci, mieszkający z dala od domu – w
  akademiku lub dzielonym mieszkaniu także są objęci obowiązkiem wykupienia abonamentu telewizyjnego. Są jednak uprawnieni do zniżki, jeśli na okres wakacyjny wracają do swego domu rodzinnego ( w tych miesiącach mogą płacić mniej)
• Osoby, które mają obecnie 74 lata, mają możliwość zakupu licencji telewizyjnej krótkoterminowej (Short Term TV Licence)
• Osoby w wieku co najmniej 75 lat uprawnione są do darmowego abonamentu (Over 75 TV Licence) pod swoim adresem, nawet jeśli mieszkają z młodszymi krewnymi lub przyjaciółmi.
• Osoby niewidome i niedowidzące, jak również osoby z nimi mieszkające, uprawnione są do 50% ulgi.

Jak płacić?

Opłatę za abonament można wnosić na wiele sposobów, poprzez:
- direct debit
- program Cash Easy Entry
- online
- telefon
- w punktach sprzedaży PayPoint
- za pomocą czeku (na poczcie)
- kartę oszczednościową TV Licensing

Zacznijmy od tego, że osoba starająca się o obywatelstwo brytyjskie:

• musi mieć ukończone 18 lat

• być poczytalną i zdrową psychicznie

• niekaraną (jeśli podczas pobytu w Wielkiej Brytanii toczyła się przeciwko nam jakaś sprawa sądowa musimy to podać w aplikacji).

Wymagana jest określona i udokumentowana, długość pobytu w Wielkiej Brytanii. Minimalna długość pobytu to okres 5 lat, choć należy zaznaczyć, że dla osób, których małżonek jest Brytyjczykiem, okres ten jest krótszy i wynosi 3 lata.
Tu jest dodatkowy wymóg: podczas tych pięciu lat pobytu na terenie Zjednoczonego Królestwa, aplikant nie opuścił jej terenu na dłużej niż 450 dni, a w ciągu ostatniego roku na więcej niż 90 dni.

Kolejnym warunkiem jest posiadanie stałego pobytu ILR (Indefinite Leave to Remain). Można się o nie starać po 4 latach pobytu w Wielkiej Brytanii. Natomiast o obywatelstwo możemy wystąpić mając już prawo stałego pobytu od 12 miesięcy.
Ponadto aplikant musi posiadać umiejętności płynnej komunikacji w języku angielskim – wymagany jest zdany test przynajmniej na poziomie ESOL ( (English for Speakers of Other Languages) .

Wymagane jest również zdanie testu  o „Wiedzy i życiu w Wielkiej Brytanii” składającego się z 24 pytań. Można się do niego przygotować zaglądając nas stronę: www.lifeintheuktest.gov.uk , na której są zamieszczone pytania testowe.

Jeśli marzą Ci się studia za granicą a nie wiesz jakich formalności musisz dokonać to ten artykuł jest dla Ciebie. Zostały w nim opisane kolejne kroki w przygotowaniu się do studiowania poza granicami Polski.

Studiowanie za granicą stało się w ostatnich latach popularniejsze. Obecnie nie ma już granic w Europie, można swobodnie się przemieszczać a ponadto Polacy otrzymali prawo wyboru miejsca do nauki. Nad studiowaniem w Anglii czy Włoszech powinny zastanowić się przede wszystkim osoby, które nie boją się wyzwań i którym nie straszna rozłąka z bliskimi. Od czego więc zacząć poszukiwania idealnego miejsca i kierunku studiowania?

Po pierwsze należy zdecydować w jakim kraju chce się rozpocząć naukę. Musi to być państwo, gdzie mówi się w znanym nam języku lub jest możliwość studiowana po polsku. Dodatkowo należy mieć jakiekolwiek pojęcie o miejscu docelowym, by szok kulturowy na miejscu nie był zbyt wielki. Należy pamiętać, że nauka to przecież nie wszystko w określonym kraju będzie się przecież żyć minimum 3 lata a to duże wyzwanie- z tego względu warto wybrać bliski kulturowo nam kraj.

Po drugie należy wybrać uczelnie na której chce się studiować. Należy też zwrócić uwagę na terminy rekrutacji. Często zdarza się, że daty przyjmowania dokumentów są inne niż w Polsce. Trzeba więc odpowiednio wcześniej zorientować się w szczegółach dotyczących procesu rekrutacji. Wybór uczelni i kierunku to sprawa kluczowa, gdyż często wiąże się z określoną popularnością. Im bardziej modny i oblegany kierunek tym trudniej się dostać. Warto więc zorientować się ile osób w poprzednich latach ubiegało się o miejsce i jakie są szanse dostania się na studia.

Kolejnym krokiem formalnym w dostaniu się na studia jest złożenie odpowiednich dokumentów w terminach wskazanych przez uczelnię. Listy dokumentów są zwykle podawane na stronach internetowych uczelni, ale warto czasami wysłać maila czy jako obywatel polski trzeba dostarczyć dodatkowe dokumenty. Najczęściej na europejskich uczelniach pierwszy etap rekrutacji polega na wypełnieniu aplikacji przez Internet. Należy zwykle wpisać swoje osiągnięcia, oceny, wyniki oraz rekomendacje. Dopełnieniem aplikacji są dokumenty, które poświadczają fakt, że nadajesz się na studenta danej uczelni. Większość dokumentów powinna zostać przetłumaczona przez tłumacza przysięgłego, w tym oczywiście świadectwo maturalne, które należy wysłać na adres uczelni. Ponadto wraz ze złożeniem dokumentów należy uiścić opłatę rekrutacyjną. Dowód wpłaty również należy wysłać uczelni.

Wiele uczelni przyjmując zagranicznych kandydatów wymaga od nich okazania certyfikatów językowych. Oczywiście są wyjątki (czego można dowiedzieć się na stronach internetowych). Najczęściej jednak na uczelniach wymaga się spełnienia wymagań językowych. Honorowanym certyfikatem z angielskiego jest CAE (Certificate in Advanced English), szczególnie na studiach drugiego stopnia.

Należy podkreślić, że studia za granicą nie są tanie. Zwykle na zagranicznych uczelniach nie płaci się za dzienną naukę. Jednak nie wszędzie jest jak w Polsce. Czesne w zależności od uczelni może wynieść nawet kilka tysięcy euro. Jako student ma się oczywiście prawo do ubiegania się o stypendia (socjalne, naukowe lub dla studentów zagranicznych). Jednakże pieniędzy za zakwaterowanie, wyżywienie czy książki nikt nie zwraca. Oczywiście dla poprawy swojej sytuacji zawsze można gdzieś dorobić, gdyż ofert pracy dla studentów nie brakuje za granicą.

W momencie dopełnienia wszystkich formalności wystarczy czekać na wynik rekrutacji. Nadal należy pilnować terminów i stale przeglądać strony uczelni. Dodatkowo już na początku warto skontaktować się z jednostką na uczelni zajmującą się obsługą studentów zagranicznych. Na tym nie można jednak poprzestać, należy przecież znaleźć jakieś mieszkanie lub spróbować ubiegać się o akademik.

Dodatkowo warto przejrzeć fora internetowe uczelni. Może znajdzie się tam ktoś taki jak ty, który już wie co i jak oraz chętnie pomoże nowym osobom w odnalezieniu się za granicą.

Co jest istotne w przygotowaniu się do wyjazdu do pracy za pośrednictwem agencji zatrudnienia?
Po pierwsze agencja musi (jest to jej obowiązek) zawrzeć umowę z osobą kierowaną do pracy zagranicą. Umowa taka musi zawierać następujące informacje:

• zagranicznego pracodawcę,
• okres zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej,
• rodzaj oraz warunki pracy i wynagradzania, a także przysługujące osobie kierowanej do pracy świadczenia socjalne,
• warunki ubezpieczenia społecznego oraz od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób tropikalnych,
• obowiązki i uprawnienia osoby kierowanej do pracy oraz agencji pośrednictwa pracy,
• zakres odpowiedzialności cywilnej stron w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania umowy zawartej między agencją pośrednictwa pracy a obywatelem polskim, w tym stronę pokrywającą koszty dojazdu i powrotu osoby skierowanej do pracy w przypadku niewywiązania się pracodawcy zagranicznego z warunków umowy oraz tryb dochodzenia związanych z tym roszczeń,
• kwoty należne agencji pośrednictwa pracy z tytułu faktycznie poniesionych kosztów, związanych ze skierowaniem do pracy za granicą poniesione na: dojazd i powrót osoby skierowanej, wydawanie wizy, badania lekarskie i tłumaczenie dokumentów,
• informację o trybie i warunkach dopuszczania cudzoziemców do rynku pracy w państwie wykonywania pracy,
• inne zobowiązania stron.

Umowa taka powinna być zawarta w formie pisemnej. Zwykle taka umowa jest bardzo długa, ale warto zapoznać się z jej całością, gdyż jeśli nie zawiera ona wymienionych powyżej elementów jest niezgodna z prawem.
Przeczytanie umowy opłaca się również ze względu na fakt, że przed wyjazdem zagranicę należy wykupić przejazd lub ukończyć kurs nauki języka obcego w agencji pośrednictwa po cenach zdecydowanie wyższe niż rynkowe. Jest to oczywiście niekorzystne dla pracownika, z tego względu warto przyglądać się ofertom agencji.

Zgodnie z polskim prawem agencje zatrudnienia mogą pobierać opłaty za „faktycznie poniesione koszty związane ze skierowaniem do pracy za granicą, tj. koszty poniesione na dojazd i powrót osoby skierowanej do pracy, wydanie wizy, badania lekarskie i tłumaczenie dokumentów”. Opłaty te można pobierać jeśli kwoty te zostaną wymienione w podpisywanej przez pracownika umowie. Dodatkowo dozwolone jest pobieranie opłat z tytułu prowadzonej działalności w zakresie pośrednictwa pracy od pracodawców. Należy pamiętać, że od osoby skierowanej do pracy za granicę nie można pobierać przedpłat, kaucji lub opłat z tytułu wyszukiwania i wskazania pracodawcy zagranicznego oraz innych niezwiązanych z skierowaniem pracownika do pracy za granicą.